Na een periode van hard werken in de praktijk maar vooral zeer veel stress werd ik plotseling ziek. Aanvankelijk leek het op een gewone griep met vermoeidheid, spierpijn en wat verhoging, maar toen ik na ruim een week niet eens meer mijn armen op kon tillen en alleen al bij de gedachten aan bewegen mijn hartslag naar 140 slagen per minuut ging consulteerde ik toch maar de huisarts. Deze deed het af met overspannen zijn en gaf mij daarvoor een kalmeringstablet. Als ik had verwacht dat ik overspannen was, had ik niet de huisarts gebeld maar met acupunctuur behandeld. Ik wist zeker dat er iets goed mis was.

Toch wilde de huisarts niets anders doen, dus ging ik naar huis met een kalmeringstablet. Na weer een week waren mijn klachten alleen maar toegenomen en kon ik nauwelijks nog lopen en had ik huiduitslag op verschillende plaatsen. Ik heb toen bij de huisarts een bloedonderzoek geeist, met als uitkomst gewoon een virusinfectie en ik moest het nog maar gewoon even tijd geven. Later bleek dat niet uitgebreid was getest op geleide van mijn klachten. Ik ging niet akkoord met nog een week thuis op bed uitzieken en heb uiteindelijk geeist dat ik werd ingestuurd naar het ziekenhuis, wat na enige woordenwisseling ook gebeurde.

Eenmaal in het ziekenhuis was de diagnose snel gesteld. Dermatomyositis, een ontsteking van spier- en huidweefsel. Ik werd direct opgenomen en kreeg veel pijnmedicatie, en na een week van onderzoeken en steeds zieker worden (niet meer kunnen lopen, armen tillen, plassen, eten, en heel veel pijn) kreeg ik prednison. Na 4 weken ziekenhuis ben ik thuis gekomen ondanks het advies van de doktoren. Zij adviseerden opname in een revalidatiecentrum, want ik kon nog nauwelijks lopen, had nog veel pijn en moest met alles geholpen worden. Ook eten kon ik niet meer omdat ik niet meer goed kon slikken. Maar als acupuncturist wilde ik alleen maar naar huis, want daar kon pas met de acupunctuurbehandeling begonnen worden.

Ik werd vanaf de 1e week door mijn collega acupuncturist/ fysiotherapeut die jaren in de revalidatie heeft gewerkt behandeld met massage om mijn nekwervels los te maken. Deze waren wat verschoven vanwege de grote spierspanning en hierdoor kon ik niet meer mijn balans houden en lopen. De doorbloeding in het hele nekgebied is hierdoor verbetert. Dat voelde als een bevrijding en ik kon ook direct beter lopen en viel ik niet meer om. Verder kon ik door een speciale stimulatie van de spieren ook mijn armen weer beter gebruiken. Met acupunctuurbehandelingen werden afvalstoffen van de spierafbraak en de grote hoeveelheid medicijnen die ik heb gekregen afgevoerd waardoor ik meteen energieker werd. Ook de inmiddels ontstane slikproblemen werden verholpen met acupunctuur. Verder ben ik met Raymedy behandeld om mijn lichamelijke circulatie te checken. Bij de revalidatie van het ziekenhuis was men verbaasd hoe snel alles ging. Toen ik eenmaal kon reizen met de auto werd ik behandeld door Peter van Kervel en hij heeft door acupunctuur alle auto-immuunreacties gestopt zodat terugval in de ziekte zelf, als ook de anti-ccp en rheumafactor gevonden in mijn bloed gestopt werden.

Begin Augustus ben ik weer met mijn praktijk begonnen en begin Januari heb ik nog veel last van opbouw spierpijn, maar ik vraag dan ook veel van mijn spieren. Ik ben dan nog wel sneller vermoeid dan voorheen, maar verder herinnert mij niets meer aan mijn ziekte. Ik behandel dan nog wel regelmatig om uiteindelijk de aandoening helemaal uit mijn lichaam te krijgen zodat ik in de toekomst geen terugval meer zal krijgen. Ik heb ervaren dat de behandelende artsen niet tegen mijn behandelmethode waren, omdat ook zij zagen dat mijn herstel voorspoedig ging en ze benieuwd waren hoe iemand reageerde op reguliere behandeling in combinatie met acupunctuur. Ik had hen voorspeld dat ik sneller zou herstellen in combinatie met de Chinese geneeskunst, massage en de spierstimulatietechniek van mijn collega en dat heb ik bewezen ook! Nu in 2014, 5 jaar verder, ben ik in goede gezondheid en kan zeggen dat ik geen klachten meer heb die mij aan deze periode herinnert.

Francis de Ruiter